Drewno – surowiec drzewny otrzymywany ze ściętych drzew i formowany przez obróbkę w różnego rodzaju sortymenty. Zajmuje przestrzeń pomiędzy rdzeniem, a warstwą łyka i kory.


Drewno należy do najstarszych materiałów używanych przez człowieka. W Polsce, w grodzie Biskupin wszystkie domy, urządzenia obronne i wiele przedmiotów wyposażenia i codziennego użytku były wykonane z drewna. Przez tysiąclecia budowano z drewna ściany, stropy i dachy. Drewna używano do wykonania narzędzi, naczyń, a także do ogrzewania i oświetlania pomieszczeń (łuczywo).


drewno


Najbardziej rozpowszechnionym sposobem wykorzystania drzewa jest zastosowanie go jako materiału opałowego. Jednak to produkcja drewna i papieru czyni z niego tak cenny surowiec.


Zapotrzebowanie na drewno jest bardzo duże. Wynika to z faktu, że jest ono łatwo dostępne, łatwo poddaje się obróbce i posiada atrakcyjny wygląd. Z każdego gatunku drzew otrzymujemy drewno o charakterystycznej powierzchni, wzorze i słoju. Wzory na drewnie są wynikiem cięcia wzdłuż, które ma na celu odsłonięcie wewnętrznej struktury jego włókien i komórek.


Jeszcze jedną cechą powierzchni drewna jest występowanie na niej okrągłych bądź owalnych znaków, zwanych sękami. Ich kształt zależy od kąta, pod którym drewno było piłowane. Sęki powstają w miejscu, gdzie część gałęzi styka się z pniem drzewa. Żywa gałąź scala się z pniem, a powstały w ten sposób sęk ściśle zespala się z miejscem. Natomiast martwe gałęzie produkują luźne sęki, które później łatwo odpadają od drewna.







Bibliografia: Wikipedia.org, Flickr.com, Sxc.hu, Świat Wiedzy: Nauka i Technika